Japanese Village I

Assalamualaikum & Salam Ukhwah

tadi sempat baca balik entry-entry lama yang ez penah share...
ambil mood layan blues... alhamdulillah bila #kekalpadaniat & #ikutcarakita,
I jadi makin sayang kat blog nih... diam tak diam dah 8 tahun rupanya...
semua suka duka dah jadi kenangan manis bagi kami...
memang I tak kan boleh lupa semua tu... InshaAllah

---

jom sambung cerita

v

so, bila kita nampak je signage Selamat Datang nih...

automatik kita akan rasa lega sangat...

maknanya kita dah sampai...

dah boleh rehat sekejap sebelum masuk bersantai kat dalam taman...
lenguh kaki jangan cakap la... esp pada yang tak fit nak mendaki... cam I la kan...

... masa kami datang tuh...

ada satu team photographer yang ajak kami bergambar...

kalau nak beli, boleh ambil masa kita nak keluar nanti...

yang bestnya, bila kami bagi kamera kami sendiri pun,

mereka sporting je tolong ambilkan gambar...

so balik tuh kami beli jugak gambar yang mereka dah ambilkan tu....
cantek sangat... okeh. perasan...

apa yang ada? semua nih ya...

bila kita jalan masuk je sikit lagi... jumpa la souvenir shop...

boleh la shopin... hepi kan? nak eskrem ke... nak FM ke...

banyak la sourvenir yang kita boleh dapat kat situ....

FM yang I beli kat sini pun lain sikit daripada yang dijual kat Colmar

menarik-tertarik kau memang da bomb...geramnya lahai... tapi mahal...

I aim nak beli jugak nanti... kat Japan... haaaaaaaa.... kuat berangan kan...

one day... azam tuh kena kuat orang kata... baru jadi... InshaAllah....

apakah? oma tuh tengah berangan ye oma?... mesti dah sampai Japan...

masa kami datang tuh tak bukak lagi...

masa balik baru nampak orang ramai tengah beli...

tapi tak sanggup la nak tunggu... ramai sangat pun...

so kami teruskan perjalanan...

....yang dok ngap eskrem pun tak settle-settle lagi...

satu benda yang I memang tak faham anak-anak I nih...

sejuk-sejuk pun nak eskrem jugak... musykil betul

sambil dok tunggu dorang yang kat belakang tuh posing...

I pun menembak la apa yang patut... sah ayat tipu kan....

(obviously I la yang menembak tak sudah-sudah... he-he)

superb... pemandangan kat belakang tuh...
rasa macam nak terjun je mandi...
tapi bila fikirkan betapa air tuh confirm sejuk...
jangan nak berangan sangat y... boleh demam...

napa tak abes-abes lagi?...
ke beli 2 batang eskrem nih kak?

takpelah...
yang penting I tembak je apa yang ada depan mata...
nampak tak apa yang I nampak? ramainya 'orang Jepun' kat sini...
teruja I tengok...

kalau tak dengar pekikan lady ninja masa tuh...
sah Aed dah selamat masuk dalam air... haiiiii la anak...
urut dada je mama tengok kamu nih ye... sayang kan...
so kita piat skit tanda kasih sayang... ;p

apa yang penting, Aed dah mendahului segalanya...
ntah apa je yang dia buat ntah... senyuman tuh 'something' betul...

untungla... ada orang sayang....
dengan mama memang dah kena piat sekali...

--

so nak buat apa kat situ?
kita join la jadi 'orang jepun' jugak...
alang-alang oma nak belanja kan...

teruja weh... dulu Aerish je yang pakai...
& alhamdulillah rezeki arituh I pulak nak rasa pakai kimono...
TQ mama....

ye ye je...
jadi ke pakai pun? ha-ha

-----

ikan-ikan kap kat sini tersangatlah jinaknya...

nampak macam terbang atas air je...

tak tau lah berapa kali kami dah beli makanan ikan kat situ...
kalau I jadi ikan tuh... dah kembong kot... kenyang sangat...
tapi ikan-ikan tuh rileks je makan...jangan k-o sudah...

aktiviti sampingan...
jom main air...

dan yang penting...

mesti la posing kan?

takkan nak tengok je kot...

sesi penggambaran kami diteruskan dengan jayanya tanpa gangguan...
tak de sapa nak kacau... walaupun ramai...
kat sini semua yang datang pun elok beradap... respek pulak nengoknya...
semua memiliki kualiti 'orang Jepun'... cayalah...

we are here...

---

oh ya, kat sini sebenarnya banyak pokok-pokok yang kita jarang dapat tengok kat tempat lain...
bagi yang memang minat dengan nature... elok sangat la untuk jadikan subject matter....